WPATRZONY W NIEBO

(Felieton oparty o artykuł z Magazynu Fast Bikes o powyższym tytule).

Mam przed oczyma majowy numer Fast Bikes z 2004 roku, tak, tak, taką „nowość” Lulej rzucił mi na biurko, obficie rozbryzgując mój poranny kefir na twarzy naszej koleżanki. Zrób coś z tym powiedział i pojechał do Hamburga…

Pomyślałem iż „Książę” pierwszy raz zajarał i zatracił poczucie czasu. Biorąc nie co przytarty i pomięty magazyn do ręki, wertując kartki, nagle poczułem woń koktajlu kobiecych perfum, no może nastoletnich ale na pewno od blond kociaków – wniosek był jeden.

Pierwsze zdjęcia Luleja w Fast Bikes a jego akcje notują 10 punktowy wzrost u najlepszych „blond maklerów”.

Wróćmy jednak do największej miłości Lulejka do KTM’a. Jazda na gumie to dla LC4 Super Moto naturalny odruch, niczym pożarcie cheeseburgera dla zapewnienia optymalnej temperatury żołądka w chłodniejsze dni.

Salonowy egzemplarz został wyposażony w przednią zębatkę o trzy kły mniejszą dla zapewnienia większej dynamiki jazdy na gumie.

Jednostka napędowa o pojemności 625 ccm i mocy 40 KW przy 7000 rpm przyspiesza płynnie od niskich obrotów i do końca swego zakresu ciągnie, ciągnie i ciągnie (tutaj każdy wstawia sobie odpowiednio mocno obrazujące porównanie w zależności od mile zdobytych oralnych doświadczeń).

Motocykl ten bez większych problemów „dziduje” do trzeciego biegu a i przy wbitej czwórce stojąc na tylnych stopkach bądź siedzeniu można zadrzeć nosa wysoko.

Jadąc na gumie, przebijając po kolei biegi 2, 3, 4, 5 można pokonać spory odcinek prostej, zachwycając nie jednego „ulicznego kociaka” czy też bulwersując wszystkie kobiety w charakterystycznych nakryciach resztek swego podsiwiałego owłosienia.

Seryjne zawieszenie ogarnia wszelkie nierówności, nawet przy gwałtownym lądowaniu z gumy, amory nie biją do samego końca. Zbędne wydaje się dłubanie i ustawianie, zakres jest tak elastyczny, że w większości przypadków sprawuje się wzorowo.

Heble jak przystało na KTM’a – wyśmienite, niczym mocno wysmażony stek podany przez roznegliżowaną kelnereczkę, eksponującą swe dwa okrąglutkie wdzięki.

Jedynym „strzałem w pysk” są wibrrrrrrrracje pochodzące od dużego jak dziecięcy nocnik tłoka.

Lulejko twierdzi, iż wibracje są na tyle duże, że bez problemów dochodzi…

Ewentualny szlif, czy nawet dzwon w przypadku tej maszyny nie musi kosztować mega bułę. Wymianie podlega zazwyczaj tylko kierownia, jedna z klamek jakiś kierunek i może stopka, czyli sześć stów nie nasze, sześć setek a nie trzy tysiące jak to bywa w przypadku „szlifierek”.

„Lulejko ma pięć narzeczonych, ale żadnej nie kocha tak jak swojego KTM’a” cytatem Prezesa z Fast Bikes kończę felieton zwany dalej „testem KTM’a” w przekonaniu, iż wielu z was doceni i tak samo pokocha austriackiego rumaka LC4 Super Moto.

galeria zdjęć

strona KTM Polska

Kategoria: wzięte na testa
RSS komentarzy: RSS 2.0
Możesz dodać komentarz, lub dodać odnośnik na swojej stronie.